سرخط خبرها
خانه / موفقیت / مسئولیت پذیری / ۱۲ دستورالعمل برای مسئولیت پذیر شدن (قسمت اول)
12 نکته برای مسئولیت پذیر شدن

۱۲ دستورالعمل برای مسئولیت پذیر شدن (قسمت اول)

افراد مسئولیت پذیر برای انجام وظایف خود نیازی به نظارت دقیق ندارند در واقع آنها خودشان به خوبی از وظایف خود آگاهی دارند و بدون هیچ نظارت و تذکری، مسئولیت‌های خود را انجام می‌دهند.

قابل اطمینان بودن، احساس خوبی به ما می‌دهد. هم کودکان و هم بزرگسالان دوست دارند که احساس توانایی در انجام وظایف بدون تذکر و نظارت را تجربه کنند.

این ویژگی، عزت نفس را در فرد تشدید می‌کند. کارمندانی که این ویژگی را دارند، مسئولیت‌ها و وظایف مهم‌تری به آنها سپرده می‌شود که این مسئولیت‌ها مقدمه‌ای برای ارتقای شغلی است.

مسئولیت پذیر بودن کار سختی نیست.

فقط کافی است در همه‌ی کارهای خود چند دستورالعمل ساده را انجام دهید. تک‌تک این نکات را به خاطر بسپارید و به کار ببندید. خواهید دید که به مرور زمان به فرد قابل اطمینان و مسئولیت پذیری تبدیل می‌شوید.

 

۱ – اگر کاری را قبول می‌کنید، آن را انجام دهید.

اگر وظایفی را که قبول کرده‌اید به درستی انجام ندهید و دوستان، خانواده و همکاران خود را ناامید کنید، آنها دیگر به شما اطمینان نمی‌کنند. توانایی‌های‌ شما زمانی جدی گرفته می‌شوند که مسئولیت‌های خود را به درستی انجام دهید. اگر پیش از این، خودتان برای به عهده گرفتن یک مسئولیت پیش‌قدم نشده‌اید، آن را امتحان کنید. فرقی نمی‌کند که این کار، نوشتن روزنامه دیواری برای مدرسه باشد یا شرکت در یک ورزش گروهی. این کار به شما کمک می‌کند تا مسئولیت پذیری را تمرین کنید، یک برنامه‌ی روزانه‌ی مدون و دقیق داشته باشید و به آن پایبند باشید. این تعهد و پایبندی، در جنبه‌های دیگر زندگی شما هم تأثیرات مثبت خود را نشان می‌دهد

۲ – ثابت‌قدم باشید.

مسئولیت پذیری شما ارزشی نخواهد داشت اگر دائم و پیوسته نباشد. در واقع شما باید برنامه‌ی روزانه‌ای برای خودتان تنظیم کنید که بتوانید دائم و پیوسته به آن متعهد باشید. وقتی شب امتحان ۸ ساعت مدام درس می‌خوانید و بعد از امتحان تا یک ماه سمت کتاب درسی نمی‌روید، این مسئولیت پذیری نیست. یک فرد مسئولیت پذیر کارهای خود را آهسته و پیوسته انجام می‌دهد، مثلا روزی یک ساعت برای مطالعه‌ی درس‌ وقت می‌گذارد. در مورد سایر مسائل نیز باید این نکته را رعایت کنید. مثلا گاهی پیش می‌آید که به یکی از دوستان‌مان نیاز داریم و هر روز با او تماس می‌گیریم و وقتی مشکل‌مان حل شد، تا مدت‌ها از او سراغی نمی‌گیریم. این ثبات در کارها را باید در تمام جنبه‌های زندگی خود وارد کنیم حتی در روابط دوستانه.

۳ – دیگران را مقصر ندانید و مسئولیت کارهای خود را بپذیرید.

مسئولیت کارهایی را که انجام می‌دهید، بپذیرید و سعی نکنید برای اشتباهات خود دنبال مقصر بگردید.

با این کار، شما این پیام را به دنیا می‌رسانید که کنترل همه‌ی بخش‌های زندگی خود را در دست دارید و مسئولیت کارهای خود را می‌پذیرید. مثلا اگر دیر سر کارتان می‌رسید، تقصیر ترافیک نیست، خودتان دیر از خانه خارج شده‌اید. البته باید بپذیریم که زندگی همیشه منصفانه نیست. بعضی از افراد نسبت به دیگران، زندگی و شرایط سخت‌تری دارند. این افراد نمی‌توانند از پس مشکلات‌شان بربیایند مگر اینکه اشتباهات خود را بپذیرند و تغییری در زندگی خود ایجاد کنند.

۴ – دائم شکایت نکنید.

اگر دائما از همه چیز شکایت کنید و دید منفی به رویدادها و تعاملات زندگی داشته باشید، با مشکل مواجه می‌شوید مخصوصا اگر به عنوان یک فرد غرغرو و شاکی شناخته شوید؛ کسی که از همه چیز و همه کس، از رئیس و همکارانش گرفته تا وضعیت‌ آب‌و‌هوا و قیمت بنزین، دائم شکایت می‌کند و غر می‌زند. این کار در واقع یک شیوه‌ی دیگر برای مقصر دانستن دنیاست. درست است که شما نمی‌توانید قیمت بنزین را تغییر دهید اما این مشکل برای همه هست. اگر این قضیه واقعا شما را آزار می‌دهد، می‌توانید یک دوچرخه بخرید و تا محل کار دوچرخه‌سواری کنید! اگر هر زمان که تصمیم دارید جمله‌ای منفی به زبان بیاورید، خود را متوقف کنید و به جای آن، جمله‌ای مثبت بگویید و خوش بینی را چاشنی کارتان کنید، طرز نگاه دیگران به شما تغییر خواهد کرد.

۵ – بهانه نیاورید.

مثل مورد قبل، در هر شرایطی، عواملی وجود دارد که خارج از کنترل ماست. یک فرد بی‌مسئولیت، ادعا می‌کند که این دلایل باعث شکست او شده‌اند. اما در واقع او در حال بهانه آوردن است و به طور غیرمستقیم این حقیقت را القا می‌کند که فرد مسئولیت پذیری نیست. یکی از رایج‌ترین جملاتی که در این مواقع افراد به کار می‌برند این است که: «می‌خواستم این کار را انجام بدهم اما…» همیشه مراقب نحوه‌ی صحبت کردن خود باشید و مسئولیت کار خود را گردن بگیرید. دفعه‌ی بعد که خواستید عذر و بهانه بیاورید، بیشتر فکر کنید و اقرار کنید که دلیل عدم موفقیت‌تان، کم‌کاری و بی‌مسئولیتی خودتان بوده است. یک فرد مسئولیت پذیر، دلیل اصلی انجام ندادن یک مسئولیت را پیدا و به آن اقرار می‌کند.

۶ – صادق باشید و اشتباهات خود را بپذیرید.

اگر زمانی که در انجام مسئولیتی کوتاهی می‌کنید، اشتباهات خود را بپذیرید، از این مشکل درس عبرت می‌گیرید. در این صورت، تمام تلاش خود را به کار می‌بندید تا در آینده مجددا این اشتباه را تکرار نکنید. اما اگر اشتباهات خود را نپذیرید و به آنها اقرار نکنید، چیزی از تجربه‌ی تلخ خود یاد نمی‌گیرید. پس، در این شرایط، اشتباهات‌تان را بپذیرید و با گفتن جملاتی چون‌ «متأسفم، تلاش می‌کنم که این اشتباه در آینده تکرار نشود»، این پذیرش اشتباه را به اطلاع دیگران برسانید.

 

منبع : udemy

درباره ی نسرین احمدی

همچنین ببینید

چهار توصیه برای مدیریت بهتر زمان [ویدیو]

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *