سرخط خبرها
خانه / خودیاری / از پذیرش شکست فرار نکنید!

از پذیرش شکست فرار نکنید!

هیچ انسانی شکست را دوست ندارد. همۀ ما میل به پیروز شدن داریم و از ناکامی فرار می‌کنیم. این در همۀ انسان‌ها مشترک است.
اما نحوه‌ برخورد با شکست بین افراد تفاوت دارد. این که شکست را بصورت منطقی و واقع‌گرایانه بپذیریم و در صدد جبران آن برآییم، و یا با لجبازی سعی کنیم، آن را انکار کنیم و به سماجت خود ادامه دهیم.
شکست یک واقعیت است و همه در بخش‌های گوناگون زندگیشان طعم آن را می‌کشند. اما این که چطور با شکست مواجه شویم، تفاوت بین انسان موفق و ناکام را رقم می‌زند.
پذیرش منطقی شکست، ما را در مسیر پیروزی قرار می‌دهد؛ اما چطور؟

لزوم تغییر

وقتی در رسیدن به هدفی شکست می‌خوریم، اولین پیغامی که باید دریافت شود، این است: «در اسرع وقت تغییراتی را اعمال کن تا جلوی ناکامی‌های بعدی را بگیری!»
عدم کسب موفقیت یعنی یک جای کار می‌لنگد. پس باید دست به کار شد و نواقص پیش آمده را برطرف کرد. درست مانند اتومبیلی که خراب شده و نیازمند تعمیر است.
اگر قبول دارید که بعد از هر شکستی باید تغییراتی را ایجاد کنیم تا شکست‌ها به پیروزی تبدیل شوند، پس حتماً این را هم می‌پذیرید که قبل از آن باید قبول کنیم، شکست خورده‌ایم!
تا زمانی که پذیرش شکست رخ ندهد، فرد لزومی به تغییر نمی‌بیند. پس اگر با لجبازی سعی در انکار ناکامی‌های خود داشته باشیم، نیاز به عوض کردن اوضاع نمی‌بینیم و فرصت پیروز شدن را از دست می‌دهیم.

لجبازی، فرصت‌های دیگر را هم از بین می‌برد

سماجت یکی از اصول موفقیت است؛ البته تا زمانی که دلیلی منطقی برای خود داشته باشیم! سماجت ورزیدن در رسیدن به هدفی که احتمال موفقیت در آن نزدیک به صفر است، نه تنها پیروزی در بر نخواهد داشت، بلکه با نتایج معکوس همراه خواهد بود.
اگر دست از تلاش در کاری که پیروزی در آن برای ما غیر ممکن است، بر نداریم، فرصت موفقیت در بخش‌های دیگر را نیز از دست می‌دهیم.
در واقع لجبازی ما را به یک هدف و فعالیت خاص مشغول می‌کند و اجازه نمی‌دهد که به توانایی‌های خود در زمینه‌های دیگر توجه و آن‌ها را شکوفا کنیم.
همچنین تاثیراتی که ناکامی‌های پیاپی بر عزت نفس خواهد داشت را نمی‌شود نادیده گرفت. شکست قاتل اعتماد به نفس است؛ شکست‌های پیاپی به مرور این تفکر که «من می‌توانم موفق شوم» را از بین می‌برد و فرد را به یک بازندۀ همیشگی در همۀ عرصه‌ها تبدیل خواهد کرد.
فراموش نکنید که شکست در یک صورت پل پیروزی است. آن هم زمانی که آن را بپذیریم و سعی در جبران آن داشته باشیم. ولی اگر با انکار و لجبازی با آن برخورد کنیم، شکست نه تنها پل رستگاری نخواهد بود، بلکه دره‌ی مرگ است!
پس بهتر است با آن به صورت واقع‌گرایانه برخورد کنیم. اگر احتمال رسیدن به یک هدف بسیار ناچیز است، هدفتان را تغییر بدهید و اگر ابزار رسیدن به آن ناکافی و دچار اشکال است، آن‌ها را عوض کنید.

درباره ی رامین ناصری

همچنین ببینید

پنج تکنیک برای مدیریت استرس

استرس زمانی اتفاق می‌افتد که تقاضای محیط – مانند کار، دانشگاه یا روابط – بیش …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *