سرخط خبرها
خانه / روانشناسی مثبت / نیاز به استراحت و تفریح

نیاز به استراحت و تفریح

برخی از آدم‌ها زندگی خود را قربانی پیشرفت می‌کنند! آن‌ها اگر بتوانند ۲۴ ساعت شبانه روز را مشغول کار می‌شوند. در زندگی هدفی مهم تر از ترقی و موفقیت به هر قیمتی ندارند. به نظر آن‌ها تفریح نوعی اتلاف وقت است و نباید وقت گرانبهای خود را به آن اختصاص دهند.
البته هیچکس منکر فواید آینده‌نگری نیست. این که ما در جوانی کار کنیم تا در آینده و سن بازنشستگی بتوانیم از ثمرات آن استفاده کنیم، ایده‌ی معقولی است. در مطالب بعد به فواید آینده‌نگری هم اشاره خواهیم کرد، اما مطلب امروز را به افراط در کار و مضرات آن اختصاص می‌دهیم.
افراط در هیچ زمینه‌ای مفید نیست. همان‌طور که تعلل و تنبلی مضر است، تلاش بی وقفه و بیش از حد هم نهی می‌شود. ما باید شدت رفتارهایمان را در حد تعادل حفظ کنیم.
برخی از افراد زندگی خود را قربانی پیشرفت و موفقیت، آن هم به هر شکل ممکن، می‌کنند. ایراد اساسی آن‌ها هم این است؛ امروز را فدای فردا می‌کنند. این افراد امروز را در سختی می‌گذرانند تا از فردا لذت ببرند ولی غافل از نقش مهم زمان حال در زندگی خود می‌شوند.
افراد تلاش‌گر افراطی، وقتی به میانسالی و پیری می‌رسند (یعنی همان زمانی که جوانی خود را وقف تلاش کردند تا در آن سن آسوده باشند)، نمی‌توانند تفریح کنند، زیرا تفریح و خوش‌گذرانی را یاد نگرفتند.
سلامت جسمانی و روانی ما در گرو زندگی کردن در آرامش است. شرایط جوامع کنونی، سختی کار، کمبود وقت و فشارهای زندگی، تنش‌های زیادی را با خود همراه دارد و سلامت روانی ما را تهدید می‌کند. اگر شما به فکر خودتان نباشید و برای خود دل نسوزانید، از دیگران چه انتظاری می‌توان داشت؟
بسیاری از ما هنگام تفریح دچار عذاب وجدان می‌شویم؛ زیرا فکر می‌کنیم کار مهم‌تری هم هست که می‌بایست انجام دهیم و تفریح و استراحت وقت‌مان را هدر می‌دهد.
برای حفظ سلامتی گاهی بهتر است در کارهای خود وقفه ایجاد کنید و به مغز و بدنتان استراحت دهید. اتلاف وقت را یاد بگیرید! ساختار مغزی ما توانایی ندارد تا به طور مداوم بر یک موضوع متمرکز باشد (به طور میانگین هر ۹۰ دقیقه به یک استراحت احتیاج دارد). ساختار جسمی ما هم همین‌طور. بدن تا یک حدی توانایی سازگاری با اضطراب را دارد. بعد از مدت زمان مشخصی و با تداوم اضطراب بدن رو به فرسودگی می‌رود که این خود انواع بیماری‌ها را به همراه خواهد داشت.
تکرار می‌کنم که کسی مخالف آینده‌نگری نیست. همان‌طور که با بی مسئولیتی نسبت به آینده مخالفت می‌شود، افراط در کار کردن هم عمل نادرستی است. باید یک روند تعادلی برای زندگی خود داشته باشید. به ازای مدت زمان مشخصی که به کار می‌پردازید، مدتی را هم تفریح کنید.
تفریح مناسب و موقت، مثل نوشیدن یک استکان چای یا قهوه، یک چرت کوتاه یا تلفن زدن به یک دوست، اثرات مناسبی را در عملکرد خواهد داشت. داشتن استراحت‌های کوتاه میان ساعت‌های مطالعه، عملکرد حافظه را بهبود خواهد داد. کار مداوم موجب افت عملکرد سیستم شناختی می‌شود و فرآیندهای تفکر، تصمیم‌گیری، ادراک، توجه و … دچار مشکل می‌کند. در حالی که می‌توان با اندکی اتلاف وقت و استراحت، عملکرد را به سطح مطلوب برگرداند و همین موضوع هم خود باعث صرفه‌جویی در وقت خواهد شد. یعنی با بالا رفتن بازده‌ی ذهنی و جسمی مدت کار بیشتری را در مدت زمان کمتری نسبت به قبل انجام می‌دهیم و اتلاف وقت انجام شده را جبران می‌کنیم.
آینده و حال به یک اندازه مهم هستند. نباید همه تخم مرغ‌ها را در سبد آینده گذاشت. این حقیقت تلخ را هم باید در نظر گرفت که بسیاری از انسان‌ها در سنین جوانی، جان خود را از دست می‌دهند و متأسفانه به پیری نمی‌رسند. البته این بدان معنا نیست که نسبت به آینده بی تفاوت باشیم؛ بلکه باید به امروز و فردایمان به یک اندازه اهیمت بدهیم و به هر دو توجه کنیم.
این مطلب همچنین با خوش‌گذرانی‌های روزانهتمرین دوم مثبت‌گرایی (خوش‌گذرانی‌های روزانه) ارتباط دارد.

درباره ی میثم خانجانیان

همچنین ببینید

او یک دیوانه است!

همواره تاریخ گواه این مسئله بوده که موفق‌ترین انسان‌ها، کسانی هستند که بیشتر از همه …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *